Ποιος εξεπλάγην με τα σημερινά ; Σας το υπογράφω εγώ , κανείς. Κάποιοι τα ζήσαμε εις βάρος μας τόσα χρόνια και οι «απέναντι» υπέρ τους!
Άρθρο του Βαλάντη Αλεξούδη
Εποχή VAR , διαφάνειας ( ; ) , ξένοι προπονητές , έχουν αλλάξει τα πράγματα προς το καλύτερο. Γίνεται μια φάση που οι παλιοί διαιτητές (νυν κριτές σε πάνελ για παράδειγμα) θα έδειχναν την άσπρη βούλα με τη δικαιολογία «αυτό είδα εκείνη τη στιγμή» αλλά πλέον υπάρχει η εικόνα του VAR. Ο διαιτητής μπορεί να δει όσες φορές θέλει τη φάση , να πάρει το χρόνο του , να την ερμηνεύσει σωστά και να αποφασίσει το δίκαιο.
Ξεχάστε τα αυτά και πάμε στο ντέρμπι που είδαμε πρώτη του Φλεβάρη στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ας βγάλουμε το αγωνιστικό από τη μέση. Ανώτερος ο Ολυμπιακός σε κατοχή μπάλας , άνεση κυκλοφορίας και νικητής στο χώρου του κέντρου. Έχασε κάποιες φάσεις , ο νόμος του ποδοσφαίρου και το κεφάλι του Βάργκα τον τιμώρησαν κι έμεινε πίσω στο σκορ. Η ΑΕΚ πήρε τα «πάνω» της και παραλίγο να διπλασιάσει τα τέρματά της. Δεν έγινε , ισοφαρίστηκε στο τέλος και τελικό σκορ 1-1.
Μέχρι εκεί όλα καλά. Δε γίνεται όμως να ζούμε με το μότο «ας μην αναλωθούμε στη διαιτησία». Το πέναλτι στο τέλος ίσως είναι η λιγότερο εκνευριστική απόφαση του διαιτητή της αναμέτρησης. Δε δίνεται κόκκινη για αγκωνιά εκτός φάσης του Ποντένσε (ευθύνη το VAR που έχει εικόνα) και οι παίκτες των φιλοξενουμένων δεν έβλεπαν κάρτα ακόμη κι αν δοκίμαζαν τις δυνάμεις τους σε κάθε φάουλ μετά και το γκολ της «Ένωσης».
Στην επίμαχη φάση του πέναλτι κανείς δεν έχει καταλάβει τι δόθηκε. Όχι μόνο οι φίλοι της ΑΕΚ αλλά ολόκληρο το ποδοσφαιρικό κοινό δεν καταλαβαίνει τι δόθηκε από VAR και διαιτητή που πληρώνονται αδρά και κάποιοι «παίζουν» με τη νοημοσύνη ανθρώπων που στερούνται από το υστέρημά τους για να πάνε γήπεδο και να δούνε αυτές τις τραγωδίες. Βρήκε ο Μουκουντί τον παίκτη του Ολυμπιακού ; Αν ναι , ήταν τόσο έντονο που σηκώνει επανεξέταση φάσης και τελικά πέναλτι; Ο Μάρκο Νίκολιτς είπε κάτι πολύ σωστό «έψαχναν να δώσουν κάτι και βρήκαν , ουσιαστικά τίποτα δεν έγινε».
Βαρεθήκαμε να ζούμε την ίδια σκηνή σε λούπα μια ολόκληρη ποδοσφαιρική ζωή. Πάντα συγκεκριμένοι να ευνοούνται και οι άλλοι συγκεκριμένοι να νιώθουν πως παίζουν με τη νοημοσύνη τους. Δεν ήταν απλό πέναλτι το σημερινό , ήταν Deja vu του ΑΕΚ – Ολυμπιακός 3-3 με τα τρία πέναλτι στον Καπάνταη , ήταν το χέρι του Χάρα το 2015 , ήταν ο παίκτης που θα έκλεβε και το παιδί του για να κερδίσει , ήταν όλοι αυτοί που απόλαυσαν ανά τα χρόνια την ασυλία συγκεκριμένου σωματίου έναντι των άλλων. Φταίνε αυτοί ; Ναι αλλά περισσότεροι όσοι τους αφήνουν…
ΥΓ : Ο Δημήτρης Μελισσανίδης κάποτε είπε «κερδίσαμε τον Αλί Μπαμπά και τους 40 κλέφτες»
ΥΓ2 : Κάποια στιγμή όλα πληρώνονται εδώ
ΥΓ3 : Ο κόσμος περιμένει και ελπίζει στον Μάριο Ηλιόπουλο να προστατεύσει την επένδυσή του
ΥΓ4 : ΑΕΚάρα μου , μαζί κι όπου βγει. ΠΑΝΤΕΛΟΝΑΤΑ!
