Η ΑΕΚ ταξίδεψε στη Θεσσαλονίκη με ξεκάθαρο πλάνο και στόχο, παρουσιάστηκε ιδιαίτερα ανταγωνιστική, όμως έμεινε στο «αχ».
Η Ένωση έδειξε πολύ καλή εικόνα σε μια από τις δυσκολότερες έδρες, εκεί όπου δεν έχουν καταφέρει να κερδίσουν ούτε οι υπόλοιποι «μεγάλοι» του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά ούτε και ισχυρές ευρωπαϊκές ομάδες. Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, Άρης και Ρεάλ Μπέτις γνώρισαν την ήττα, γεγονός που αναδεικνύει τον βαθμό δυσκολίας της αναμέτρησης. Παρ’ όλα αυτά, η ΑΕΚ όχι μόνο στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, αλλά βάσει εικόνας άξιζε ακόμη και τη νίκη. Στο πρώτο εικοσάλεπτο δεν βρήκε ρυθμό, ωστόσο σταδιακά ισορρόπησε, πήρε μέτρα στο γήπεδο και έκλεισε το ημίχρονο έχοντας δημιουργήσει σημαντικές προϋποθέσεις για να προηγηθεί, με κορυφαία στιγμή το δοκάρι του Κοϊτά.
Στο δεύτερο μέρος η ΑΕΚ ήταν ανώτερη έως το 80’, επιβάλλοντας τον ρυθμό της και σπαταλώντας εκ νέου σπουδαίες ευκαιρίες για να ανοίξει το σκορ. Από εκείνο το σημείο και μετά, ο Νίκολιτς προχώρησε σε προσαρμογές με στόχο να διαφυλάξει τα μετόπισθεν, επιλογή που λειτούργησε ανασταλτικά. Ωστόσο, η Ένωση «άγγιξε» το γκολ στο 94’, όταν η κεφαλιά του Γιόβιτς κατέληξε στο εσωτερικό δοκάρι του Παβλένκα, σε μια φάση που θα μπορούσε να αλλάξει τα πάντα.
Από την πλευρά του, ο ΠΑΟΚ είχε επίσης δύο μεγάλες στιγμές: το πέναλτι του Γιακουμάκη, όπου ο Στρακόσια δήλωσε «παρών» για ακόμη μία φορά, και την κεφαλιά του Καμαρά που πέρασε ελάχιστα άουτ. Με βάση τη συνολική εικόνα, η ισοπαλία μπορεί να χαρακτηριστεί το πιο δίκαιο αποτέλεσμα.
Σε αντίθεση με τον Μάκελι, στην Τούμπα η διαιτησία ήταν μετρημένη και σωστή, αν και υπάρχει η φάση με την αγκωνιά στον Γιόβιτς εντός περιοχής, όπου θα μπορούσε να υπάρξει παρέμβαση του VAR.
Το στοιχείο που οφείλει να κρατήσει η ΑΕΚ είναι η ανταγωνιστική της εικόνα. Πάνω σε αυτή καλείται να «χτίσει» ενόψει των πλέι-οφ, να παρουσιαστεί ακόμη πιο δυνατή και να διεκδικήσει το πρωτάθλημα στα ίσια.
